top of page
  • Writer's pictureJoia

Today's rhaps is on ... Sinur

Sinur, Self

Persian by Sinur, the artist

English by Chuck Sudetic

Submitted for exhibit at 15th A.I.R Biennial, A.I.R. Gallery, New York City


[Joia] When I first saw these images I looked away, stunned at their power. Hours later I was able to stare dumb and mute at these icons of "They/She/He." I felt the fragility and tenacity of survival. I recognized with unspeakable sadness the horror of misogynist hatred together with the daily unspoken banality of that horror, lifelong portrayed as ordinary.

With all the anger and love and rage I can muster, I honor Sinur's every breath and brushstroke on this wicked beautiful planet and thank her for bringing these images and words to us.

Two-spirited and nonbinary is often the only way we survive the lies of our misogynist patriarchy, infected from outside by all morality police and from within by the insidious critics burrowed into our brains like apple worms. The paintings even without the words scream off the canvas with a million voices, growing a small echo inside us to a mighty resounding chorus.

The world will see and recognize. Keep burning the veils: "Women. Life. Liberty."


Sunir: Image 1

Loneliest (pseudonym)

10 cm taller, my little only sister,

10 cm taller, my giggly niece’s mom.

1 year younger, she danced alone with my books,

1 year younger, she heard me alone rattling.

10 cm higher, alone she lifted my body,

10 cm higher, alone she willed me to breathe.

Image 1


(نام مستعار)


سانتی متر


تنها خواهر کوچک من


سانتی متر


مادر خواهرزاده خندان من



جوان تر

او به تنهایی با کتاب های من رقصید



جوان تر

او صدای تکان خوردن من را شنید.


سانتی متر


او به تنهایی بدنم را بلند کرد


سانتی متر


او به تنهایی از من خواست که نفس بکشم.

Sunir: Image 2


From beneath

the bottom of the bottoms,

her visage:

proud experienced defiant,

connects with friends on the bottoms above,

each staring down the obvious,

unseen and unspoken,

there below.

Image 2


از پایین

پایین قسمت های پایین،

چهره او:

سرکشی با تجربه مغرور،

با دوستان پایین بالا ارتباط برقرار می کند،

هر کدام به چیزهای بدیهی خیره می شوند،

نادیده و ناگفته،

آنجا در زیر

Sunir: Image 3

Miriam On the Third Step

Our mother, animated within,

deprived of school words thoughts.

Not allowed to mother.

Not allowed to live.

Not allowed to say.

At 56 years, dead, body bruised.

Official cause of death: heart attack.

Even her white veil was forbidden.

Father had heard it complimented.

Image 3

میریام در پله سوم

مادر ما، متحرک در درون،

از افکار مدرسه محروم است.

به مادر مجاز نیست

اجازه زندگی ندارند.

اجازه گفتن ندارد

در 56 سالگی،


بدن کبود شده

علت رسمی مرگ:

حمله قلبی.

حتی حجاب سفیدش هم ممنوع بود.

پدر تعریف آن را شنیده بود.

Artist Statement

I, Sinur: Kurdish born 1986 Mahabad Iran, mostly home-confined childhood-to-adult w/sister, loneliness fear mandatory veil, moved 2005→Tabriz, university philosophy Spinoza Ethics Gogol Nose Pasolini Medea, isolation loneliness fear mandatory veil, moved w/degree 2013→Iraqi Kurdistan, never hired, loneliness alienation fear, acquired brush/paint/canvas 2014→first untrained brush stroke, progressed 2015→art first radiated from fifteenth portrait, ex slashed canvases, fear despair rescue, moved 2018→İstanbul Türkiye, translated painted installed floors painted, isolation alienation loneliness, moved September 2022→Kadıköy, café cook waitress manager, exhaustion, surviving, painting. Never exhibited, never could.

The Portraits: interior beings, my own, my Iranian Kurd friends’, female nudes by necessity. Once, proud new-tooth first-graders. Now, the exteriors: weary, scarred, beautiful, floral-clothed even under black, adult mothers wives sisters, chattel for bride money, educated and unschooled, seeking joy and freedom beyond flashes of privacy/security in locked toilet stalls. Besieged by Iran Iraq religion patriarchy, brother “honor” executioners, traffickers, morality police, guerillas; murders, suicides, rapes, beatings, trauma ground into epigenetics, debauching confidence, child-generating organs, and psyches. Executed by hand, informed by mind, each portrait emerged from imagination, except one: They/She/He (pseudonym) via photo messaged from Iran. They/She/He demonstrating on Tehran streets lit by burning veils. They/She/He wears the veil, but only at home.

بیانیه هنرمند

من، سینور

کرد متولد 1986

مهاباد ایران

عمدتاً در خانه از دوران کودکی تا بزرگسالی با خواهر

ترس از تنهایی حجاب اجباری

2005 نقل مکان کرد


فلسفه دانشگاه

اخلاق اسپینوزا

بینی گوگول

پازولینی مدیا

انزوا تنهایی ترس حجاب اجباری

نقل مکان کرد، با مدرک 2013

کردستان عراق

هرگز استخدام، ترس از بیگانگی تنهایی

بوم رنگ قلم مو به دست آورد

اولین ضربه برس و پیشرفت آموزش ندیده 2014

هنر تابش اولین بار، پرتره پانزده 2015

بوم های بریده قبلی 2015

ترس از ناامیدی نجات

2018 نقل مکان کرد

استانبول ترکیه

ترجمه رنگ شده کف نصب شده رنگ آمیزی شده است

انزوا بیگانگی تنهایی

نقل مکان کرد، سپتامبر 2022


مدیر پیشخدمت آشپز کافه

خستگی، زنده ماندن، نقاشی.

هرگز به نمایش گذاشته نشد،

هرگز نتوانست

پرتره ها:

موجودات داخلی

خود من، دوستان کرد ایرانی من،

برهنه زن بر حسب ضرورت

یک بار، تازه دندان های کلاس اولی مغرور.

اکنون، نمای بیرونی: خسته، زخمی، زیبا،

لباس گلدار حتی زیر مشکی

مادران بالغ، همسران خواهر، خانه برای پول عروس،

تحصیل کرده و درس نخوانده

به دنبال

شادی و آزادی

فراتر از جرقه های حریم خصوصی/امنیت در دکه های توالت قفل شده.

محاصره شده توسط





برادر جلاد "شرافت"


پلیس اخلاق

چریک ها

قتل، خودکشی، تجاوز جنسی، ضرب و شتم، آسیب به اپی ژنتیک، هرزگی:

اعتماد به نفس، اندام های کودک ساز و روان.

با دست اجرا شد

از ذهن آگاه شده است

هر پرتره از تخیل بیرون آمده است، به جز یکی:

آنها/او/او (نام مستعار) از طریق پیام عکسی از ایران.

تظاهرات آنها/او/او در خیابان های تهران که با نقاب های سوزان روشن شده بود.

آنها/او/او حجاب می‌پوشد، اما فقط در خانه.



posted JANUARY 2023

9 views0 comments

Recent Posts

See All


bottom of page